't is half vier in de ochtend....
De lopers voor de 50 kilometer staan te trappelen van ongeduld om weg te komen !

De Ype(z)Walkers zijn hier natuurlijk ook bij.

Het begint langzaam licht te worden, we hebben er nu zo'n 10 km op zitten. Alles gaat nog naar wens!

Half 10, waar je ook kijkt, overal zie je wandelaars. Het is hier nog niet zo erg druk,omdat het alleen maar de 50-km lopers zijn.

Inmiddels zijn ook de 40-km en militaire lopers bij de groep gekomen. 't wordt gezellig druk !

maar....als je zo moet gaan lopen is het toch wat minder!

Dankzij druk GSM-verkeer hebben we inmiddels de 40-km dames teruggevonden

Nog één kilometer te gaan. We overzien vanaf de brug...

...de enorme massa die nog achter ons aan komt.

Na 30/40/50 km genieten een aantal (z)Walkers van een voetenbad.

Nico, die tijdens de 700 trainingskilometers nooit blaren liep, blijkt deze toch wel te kunnen krijgen. Voor de volgende dag krijgt hij het advies mee om z'n sokken goed om aan te trekken !

Na het onderhoud aan het onderstel wordt door chef-kok Ivar en Jeroen een geweldige maaltijd geserveerd.

Het is 01.30, er klinkt reeds gestommel in de tent. Jos was klaarwakker en ging vast douchen. Goed idee, ik was ook al wakker. Na een verfrissende douche en verbaasde blikken van de ontbijtdienst (ze dachten dat we 60 km gingen lopen) met zijn zessen naar de start gegaan. Om vier uur vertrokken voor de eerste tocht. Wat een mensenmassa op dit uur van de dag, onvoorstelbaar. Nu al zaten er mensen langs de kant, waarschijnlijk rechtstreeks uit de kroeg vandaan. Wat er langs de kant van de weg zit, staat en host is zo geweldig dat je er kippenvel van krijgt. Vooral in de dorpjes. Onbeschrijfelijk, er hangt en sfeer die ik voor geen goud had willen missen.

De eerste 20 kilometer gingen lekker, geen last van mijn knie, maar ja ik moet nog er nog maar 30…! Na ongeveer 30 kilometer begon Peter zijn knie op te spelen. We hadden besloten dat ik bij Peter zou blijven, dus samen op weg naar de finish.
Na 35 kilometer begon mijn knie ook vervelend te doen. Bij een EHBO post voor de zekerheid laten masseren. Ondertussen de dames opgebeld om te kijken of we met hun verder konden oplopen.
Dit lukte wonderwel..! Gezellig met z'n zevenen verder gegaan naar de finish. Mijn knie begon ondertussen steeds vervelender te doen. Dan ga je toch bedenken, is het wel slim om morgen te starten…? Mijn ervaring met de anderen knie in het achterhoofd, besloten om op het kampterrein de arts er naar te laten kijken en met hem een beslissing te nemen.
Peter had ook al erg veel last en voor hem zag het er ook al niet goed uit.
Maar, mede door de gezelligheid van onze dames (bedankt KANJERS) hebben we de eerste dag uitgelopen.

Op het kampterrein aangekomen eerst een lekker koud voetenbadje genomen.
Toen naar de arts en masseur gegaan. Bij hun mijn verhaal vertelt. Herman de masseur voelde eens goed aan mijn knie en had meteen de goede slechte spier te pakken. Dat was hem inderdaad. Een dik opgezette spier langs mijn knie. Na een second opinion van Peuteraar Marijke besloten om morgen niet te starten. Als ik wel deed zou het 20 km goed gaan en dan opnieuw er inschieten. Wat zou ik dan nog meer slopen in mijn knie….?

Je voelt je flink kloooote als je moet opgeven. Een half jaar bijna alles aan de kant gezet om de vierdaagse uit te lopen en dan dit. Na vele opbeurende gesprekken heb ik mij er maar bij neergelegd. Uithuilen en volgend jaar opnieuw proberen.

Voor mij en Peter zit het er, wat het lopen betreft, nu op. Ik wil iedereen bedanken voor alle leuke reacties, opbeurende gesprekken en fanmail. Het doet ons erg goed dat er zoveel mensen met ons mee leven.

Groeten, Marco

PS: Mannen van AKZO, er was even geen vrouwelijke masseur voorradig. Marijke deed het veel lekkerder maar die foto hou ik voor mij zelf…..