DAF Winterrally 2004, een verslag in woord en beeld.

Ook dit jaar was de DDH weer mee met de Winterrally, hieronder een verslag van een geslaagd weekend! Maar eerst zal ik ons even voorstellen:
De DDH bestaat uit twee Dafclub Nederland leden (Paul en Theo) met daarnaast Peter (Webdesign en chauffeur) en Marco (Navigator bij Paul). Waarom de DDH? Eigenlijk heel simpel; gewoon omdat we dat erg leuk vinden! Geboren uit puur enthousiasme en de combinatie van hobby’s, we fotograferen ons digitaal suf en willen de foto’s graag delen met een ieder die ze maar leuk vindt en dat gaat nou eenmaal het beste via internet.

Na het super evenement rond het 75 jarig bestaan van Daf had ik met de Daf weer een aantal storingen, riembreuk, kapotte snelheids- en benzinemeter en een lekke uitlaat. Dus bij thuiskomst de 55 in de garage geparkeerd en even niet meer naar omgekeken, de liefde stond even op een laag pitje. Maar eind december (kerstgevoel???) zagen we de aankondiging van de Winterrally en met de goede herinneringen aan de afgelopen Winterrally in het achterhoofd besloten we om er weer voor te gaan. Kortom de auto moest rap APK klaar en ingeschreven worden. Na een bezoekje aan het onvolprezen clubmagazijn waren de benodigde onderdelen in huis en kon er geknutseld worden. Dit resulteerde op 18 feb. in APK goedkeur en dus kon de Coupé mee naar Soest. Paul zijn 44 moest ook nog even langs de garage voor een verse APK, maar hij moest eerst zelf even wintersporten en in de week voor de Rally nog even snel regelen. Kortom, Paul was vol vertrouwen. En dat bleek terecht, gewoon een goede auto! Giechelend door de APK en we waren klaar voor de rit!

We spraken zaterdag ochtend om half negen af, voor koffie met gebak, een goede start is nou eenmaal het halve werk! Met een beetje bezorgde blik volgden we de sneeuwval die gestaag doorzette, het dreigde een Winterrally te worden in een behoorlijke hoeveelheid winter!!! Bij niemand kwam de gedachte op om niet te gaan, meer van: hoe lang gaat het nu duren voor we in Oostzaan zouden arriveren??

Onderweg behoorlijk gegleden en veel sneeuw gezien, de angst bekroop ons even of de tocht nog wel door zou gaan… Maar bij de sporthal stonden al een stuk of 20 Dafjes klaar voor de start, dus door ging het zeker! Er was zelfs een deelnemer uit België en hij vertelde dat de rit vanuit het zuiden best was meegevallen. Het bleek inderdaad om nogal lokale sneeuw ellende te gaan, na een kwartiertje rijden kwamen we al in gebieden die zo goed als sneeuwloos waren.
Het was duidelijk dat de route was uitgezet door een local, hij wist de leuke weggetjes te vinden! Dijken, pontjes en leuke uitzichten. In Amsterdam ging het navigatie technisch nogal mis… De Osdorperweg was te hoog gegrepen en werd door ons totaal over het hoofd gezien… Na een rondje Badhoevedorp toch weer op de goede weg naar… Badhoevedorp… Afijn, dan eerst een stevige lunch met saté, wat aan het formaat te oordelen, van olifantenvlees was… heerlijk!! Gauw weer verder want we raakten achter op schema. De rest van de tocht voerde ook weer langs erg leuke weggetjes en bruggetjes en veel molens. Ook langs huizen waar je met gewoon hard werken van je leven niet in terecht komt… Er zijn Nederlanders die er warmpjes bijzitten. Het leuke van die (Vinkeveense) Nederlanders was dat zij die warmte soms haast explosief wisten over te brengen op de veelvuldig in hun dorpje groeiende flitspalen. We hebben nog nooit zóveel zó waanzinnig verwoeste palen gezien!

Aan het eind van de rit kwamen we in Soest in de Stayokay (vroegâh: Jeugdherberg), snel de entree pasjes opgehaald en even een biertje gedronken en een paar nootjes geknabbeld op de kamer. Meteen even het huisreglement doorgenomen: “Gij zult geen eigen meegebrachte etenswaren op de kamer nuttigen…” Juist, dat ging nog niet meevallen!
Het avondeten was nasiachtig met saté, het leek wat weinig, maar voor ons geen bezwaar, de lunch zorgde nog voor een stevige bodem…
’s Avonds in de bar werd het nog erg gezellig, Paul besloot te gaan integreren met overige Daffers en raakte in gesprek met de Rotterdamse equipe Martijn en Geert-Jan. Wij integreerden vrolijk mee en dat werd nog best gezellig.

Ging er dan niets stuk aan de auto’s? Werden de gewoontes in ere gehouden? Nee, ze bleven heel, wat een genot!

Na een goede nachtrust hadden we zondag heerlijk ontbeten met z’n allen en vertrokken we weer voor een verse dag vol Daf. Na 3 pogingen wisten we Soest achter ons te laten en checkten ik nog even de olie van de 55. Er mocht een liter bij en onder de klep was het goed vet… Maar we reden nog, dus niets aan de hand. Bovendien stond er een motortransplantatie in de planning, dus met af en toe peilen kwamen wij wel thuis.

De route op de tweede dag was vormgegeven door kaarten die we volgden en ook dit resulteerden weer in prachtige uitzichten en leuke weggetjes. Mensen die de Nijmeegse vierdaagse hebben gelopen schijnen er delen van te hebben herkend... (ik behoor daar niet toe) We lagen door het nodige peil- en fotowerk al vrij snel royaal achteraan, dat is op zich jammer, want het is toch leuker om mee te rijden met een sliert Daffen. De route voerde ons langs Zeist, Doorn en een stuk langs de Waal naar Nijmegen, waarna we via Arnhem (De Dafredders wonen in een aardige omgeving) naar eindbestemming Apeldoorn gingen. We reden niet helemaal via de aangegeven route, maar een beetje dichterlijke vrijheid hoort bij de DDH. We kwamen als laatste aan en niet eens zo ver achter de voorlaatste! Die hadden blijkbaar ook alle rust genomen.

Tja wat doe je dan na twee dagen lekker Daffen? Je neemt afscheid van de andere Rallygenoten, bedankt de organisatie, giet er nog een bak koffie in en vangt de terugreis aan. En voor je het weet zit je alweer achter de warme hap en kan je morgen gewoon weer naar je werk, of er niets gebeurd is…

Het was weer tof, we hebben genoten en doen vast en zeker nog eens mee!

Groeten, Marco, Peter, Paul en Theo